Een echte winter hebben we niet en koud dat is het pas in Amerika

15 januari 2024 • 10:12 door Chris Moorman
Een echte winter hebben we niet en koud dat is het pas in Amerika


Afgelopen maand was het stormachtig, niet de gewone winter. Maar wat is gewoon, vraag je je dan af. Ik was in mijn jeugd echt koude winters gewend waarbij het schaatsen een normale zaak was of het sneeuwruimen en barre fietstochten door mijn krantenwijk. Ik heb  iets van vier jaar een dagelijkse  krantenwijk gereden dus viel dat reuze mee in het aantal winters waar ik door weer en wind reed, waarbij de sneeuw dus slechts een paar weken plaatsvond.

Deze winter reed ik weer door weer en wind en vooral door de twee stormen heen. Een bijzondere opgave vooral omdat ik verrast werd op de stadsbrug met afgesloten trappen aan Dordtse zijde waardoor ik tegenwind de brug op en af moest fietsen. Ik fietste nog terwijl menigeen lopend  heen en weer ging. Zo onderweg kwam ik uit bij de ervaringen die ik zo fietsend had meegemaakt door de jaren en hoe al die fietsers en voetgangers zich sinds de opening van de brug een weg hadden gebaand door slecht weer in de herfst en winter.

Op de terugweg naar Zwijndrecht zag ik de mensen zwoegen in de storm . Zowel omhoog als omlaag de afrit  van de brug liepen mensen voorovergebogen hun fiets vast klemmend , vechtend tegen de storm.  Het  deed mij denken aan soldaten die in de oorlog voort slopen om dekking te zoeken.  Het thema oorlog bleef in mijn hoofd zitten, terwijl ik ook aan de dames van Victoria moest denken die naar hun werk liepen, maar boven aan de brug aangekomen, de verkeersregelaar gezien die zich vasthield aan de afzetting bleef mij herinneren aan oorlog. Ik bleef in gedachten doorzwoegen en keek om mij heen en naar boven waar ooit een Duits mitrailleursnest gevestigd was. De brug was voor de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog een verrassing geweest en de gevechten rond de brug hebben slachtoffers gekost in Zwijndrecht. In Dordrecht werden de huizen rondom de brug ontruimd en werd een spergebied. De brug blijft in die zin vandaag de dag ook nog zo'n discussiepunt waar bewoners aan Dordtse zijde opnieuw in een soort spergebied terechtgekomen zijn.

Als je dan eenmaal in zo een gedachtenstroom terecht bent gekomen van vergelijkingen is het goed om de mooie kanten van het leven te bekijken en de stormdagen te nemen voor wat ze zijn, alhoewel met de gevoelstemperatuur min vijftien mij toch echt wel weer terug deed denken aan de ouderwetse "winters. Ik worstel en kom boven, dacht ik, maar terwijl ik de brug overgestoken was en van de afrit naar beneden reed nog steeds flink trappend. Boomtoppen zwiepend, windvlagen duwend tegen alles wat buiten was hielpen mijn gedachten, ik zal handhaven dacht ik weer. Hoog water, volle maan en harde wind zijn toch wel zaken die een mens alert maken.  Thuis in de warmte ben ik het beeld van de oorlog nog niet kwijt en terwijl ik nog bijkom van de inspanning tegenwind fietsen  zie ik het boek Dordtse affaire staan van Heerjansdammer  Frank van Riet.  Het thema oorlog blijft daarmee actueel. Het gaat over de politie en hun rol, dubbelspel en wat al niet meer.. Een imposant boekwerk over vervolging, verzet en verraad, honderden pagina’s met feiten waarin verzwegen geschiedenis onthuld wordt.

Zodra ik het boek vast pak blijf ik weer geboeid de tragische geschiedenis lezen waar Zwijndrecht ook door getroffen is.

Het leven gaat door maar oorlog is anders dan gewoon tegenwind en een stukje omrijden. Helaas is oorlog nog steeds een dagelijkse werkelijkheid en laat het boek wel zien hoe lang zaken die dan gebeuren open wonden doet houden.

De ligging aan de rivier en de oversteek naar het eiland Dordrecht is, sinds de verkeersbrug er is, stukken makkelijker. Het vormde wel vaker onderwerp in mijn columns  maar nu de brug  getroffen wordt door betonrot, een mooie uitdrukking, is het meteen weer actueel. Als die er nog niet was geweest in negentien-negenendertig, hoe anders waren zaken dan gelopen.

Ik keek in mijn berichtenbox en zag een bericht van een lezer van een oude column waar de brug ook in terug kwam. Deze oud bewoonster van Zwijndrecht  vertelde over haar leven in Zwijndrecht maar ook hoe zij aan haar naam was gekomen en wie haar vader was. We hadden een duidelijke verwantschap door de Koninginneweg, waar zij heeft gewoond, maar we hebben  beiden ook een ouder op jonge leeftijd verloren.

Via de chat  vertelde zij haar verhaal maar ook hoe lang ze al uit Zwijndrecht weg was. Haar vader had bij de politie gewerkt en in de oorlog een liquidatie opgelost die fout was. Zelf is zij vernoemd naar de verzetsheld Micky Schram. Ook over deze geschiedenis is een boek verschenen geschreven door Albert Oosthoek.  Ook voor haar is en blijft het een gevoelig onderwerp en is ze nog steeds trots op haar vader en de naam die zij draagt.

Zo stapelen gedachten bij mij op en bedenk hoeveel ik ondertussen weet over de geschiedenis rondom de brug waar ik zo vaak overheen ben gefietst en dat ongetwijfeld nog ga doen.

Bij de naam Oosthoek komt meteen de fietsenmaker in mij op waar ik altijd met mijn vader naar toe ging en drie generaties fietsen reparateurs/verkopers   hun werk deden aan de Langeweg waarbij de tweede generatie reserve politieman was. ( met Micky had ik het nog over de tentoonstelling van de honderd jaar politie in Zwijndrecht gehad).

Ooit kocht ik er uit de opbrengst van mijn verdiende geld van de kranten rondbrengen een spiksplinternieuwe fiets. Ik was er maar wat trots op dat ik die kon kopen. Samen met mijn vader die er vaste klant was, ging ik die kopen en ophalen. 

Ondertussen heb ik al heel wat fietsen “versleten “ omdat ik veel kilometers heb afgelegd naar school, over de brug onder andere, naar mijn werk, onder andere dagelijks naar "s-Gravendeel, maar ook heerlijk recreatief. Nog steeds fiets ik met gemak over de bruggen van de Noord een rondje via Alblasserdam en Papendrecht weer naar Zwijndrecht. Echter bij harde wind mijd ik bij voorkeur de tegenwind door de waterbus te nemen.

Zo grijp ik toch weer terug op die oude vertrouwde overzet van veren zoals die eeuwen haar werk heeft gedaan. Ik ben nog steeds een fietser die op een “ouderwetse” mechanische fiets rijdt. Ik wordt regelmatig “elektrisch” ingehaald maar houdt mij graag aan de drie versnellingen kwaliteitsfiets zoals ik die destijds nieuw kocht. Met de huidige anti-lekbanden heb ik er goed vertrouwen in dat ik heelhuids thuis of op afspraak aankom. Fietsend kan ik mij de geschiedenis, maar ook de natuur en het mooie uitzicht op het water laten welgevallen maar dan wel het liefst met mooi weer zoals ik het de afgelopen maand ook wel heb meegemaakt.

Echt koud hebben we het deze winter niet behalve een enkel moment gevoelstemperatuur van min vijftien. In vergelijking tot mijn zoon in Amerika komen we er hier goed af. Hij Heeft een gevoelstemperatuur van min zesentwintig en dan wordt er dan ook nog verplicht gewoon buiten gewerkt. Bij ons zou dat een brug te ver zijn.


Over de columnist

Chris Moorman

Chris Moorman publiceert sinds 1977 artikelen, korte verhalen en columns en is sinds die tijd ook politiek actief binnen de regio Drechtsteden, hij is raadslid in Zwijndrecht. Deed opbouwwerk voor de kraakbond Zwijndrecht, de vereniging de Onderste Steen, woonconsumenten platform Drechtsteden en huurdersraad.

Als ondernemer is hij actief met zijn bedrijven fifth dimension en Lingam en actief voor de vereniging Piramiden en de geologische vereniging Geode. Ook is hij bekend van zijn eigen wierook lijn Chrisjewierook voor wereldvrede.

Voetbal is oorlog, van voetballers als Dick Groenewoudt en John ten Oever
09 jul
Voetbal is oorlog, van voetballers als Dick Groenewoudt en John ten Oever
Laten we Zwijndrecht vieren met herinneringen
14 jun
Laten we Zwijndrecht vieren met herinneringen
Van Leihuis tot Jupiterstraat waar we herdenken, gedenken, de geschiedenis verteld het verhaal
15 mei
Van Leihuis tot Jupiterstraat waar we herdenken, gedenken, de geschiedenis verteld het verhaal
Tijden veranderen maar zoete herinneringen blijven
15 apr
Tijden veranderen maar zoete herinneringen blijven
Het mondaine leven vastgelegd en de Zwijndrechtse oevers vereeuwigd
15 mrt
Het mondaine leven vastgelegd en de Zwijndrechtse oevers vereeuwigd
Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.