Ik ben een romanticus die goed kan dromen
Soms heb je van die ontmoetingen op locatie die niet alleen gezellig zijn, maar ook het gesprek een andere kant op leiden. Vorige week was ik een paar keer in het Develsteincollege vanwege tal van afspraken. Ik vind het zelf eigenlijk wel leuk om erheen te gaan, omdat ik dan vanuit een ander perspectief, als een kunstschilder, naar de omgeving kijk.
Ik reed erheen via de Snelliusweg en observeerde de veranderingen die er plaatsvonden. Richting het Develsteincollege rijd ik dan af op een enorme muur die de Rijksweg daar opgeworpen heeft. Als ik dan onder de Pieterman Poort doorrijd zie ik het groen van het Develpark als contrast: mooi. Dan begint het eigenlijk al, kijkend als een schilder naar het landschap, luisterend naar de verhalen die ik ken over de hoeve die er stond, de woningen langs de Devel en natuurlijk het kasteel Develstein.
Nu was dat laatste dan ook het onderwerp van gesprek in een van de ontmoetingen. Het gesprek ging over het kasteel en de herbouw terwijl wij er beiden voor een ander onderwerp waren. Die verrassende ontmoetingen en gesprekken leiden dan al gauw naar de verbeelding die er nu staat, de wens van herbouw en wat wij daar aan beelden bij hebben.
Maar het perspectief van de schilder bleef bij mij hangen en het gesprek had de wending alweer genomen naar het onderwerp waarvoor wij er allebei waren. Het licht, het water en het groen van de Devel lieten mij nog wel even blijven. Schilderijen van diverse kunstenaars die in dit gebied schilderden zijn de mooiste historische beelden die ik kan bekijken om ze zo te vergelijken met het huidige landschap. De rivier, de Maas en Merwede zijn daar mooie voorbeelden van, maar ook de Zwijndrechtse waard geschilderd door Van Strij.
Nu er in het Dordts museum een tentoonstelling is gekomen over William Turner is dat meteen weer genieten, denkend aan Zwijndrecht waar oneindige luchten over de polder drijven en de Devel de reflectie laat zien van de historie die niet meer bestaat. Genieten van de inspiratie van een Engelsman die vanaf de Zwijndrechtse oever Dordrecht schilderde met een pakketboot op de voorgrond. Turner was geïnspireerd door Albert Cuyp, waarvan hij werken in Londen had gezien.
Het is altijd mooi hoe schilders elkaar kunnen inspireren. Dat dit dan ook nog eens vanaf onze oever geschilderd wordt is eigenlijk wel iets om trots op te zijn. Ik kijk dan ook graag naar mijn omgeving, zoals de Devel met zijn groene achtergrond in het avondlicht, of vanaf de dijk ter hoogte van de HSL tunnel turend over de polder of de rivier. Wolkenluchten, water, reflectie, bijzonder licht over het landschap: het werkt stimulerend.
Juist omdat ik een paar keer naar Develstein moest, kwam ik er op verschillende momenten van de dag, met verschillende luchten en lichten. Het werkte wel inspirerend. Het omhulsel van het kasteel zag er daardoor ook telkens anders uit. De school met leerlingen die instroomden en de drukte in de hal, of het sportveld waar net een wedstrijd was afgelopen en een bus de sportploeg stond op te wachten. Het deed mij denken aan de tijd van Turner en Cuyp waar het destijds eerder een postkoets geweest moest zijn waar men mee reisde. Het was toen vast geen sportveld, maar een hoeve met velden eromheen. En de muur van de Rijksweg was de stenen omheining van de hoeve.
De verbeelding aan de macht bedacht ik mij, maar dat is het bij de kunstenaar. Turner maakte zijn schilderij met het gezicht op Dordrecht pas af nadat hij terug was in Engeland. Verbeelding is iets moois en ik genoot dan ook van de bezoeken aan het Develstein. Het kasteel in zijn contouren vormde zich voor mij gewoon in steen zoals het er stond.
Over de hele wereld hangen er nu schilderijen van de Zwijndrechtse oever in beroemde musea. Ik geniet vaker van het origineel en zie afhankelijk van mijn (romantische) stemming de zeilschepen, houtvlotten, roei- of stoomboten voorbijgaan. En wat de einder dan ook van de schepen zijn of waren, het blijft genieten van het licht en het water. Voor Turner kan je nu naar het Dordts museum, maar voor de luchten met het water hoef je alleen maar naar de oever. Geniet van de verbeelding en zie de zeilschepen voorbij varen. Wie het moeilijk vindt te verbeelden kan altijd nog AI inzetten maar ik, ik ben van de verbeelding, de romanticus die goed kan dromen.
