ZWIJNDRECHT - Op zondag 28 december vond de laatste kerkdienst plaats van de PKN‑wijkgemeente De Hoeksteen in Zwijndrecht. Voorganger ds. Loes Breedveld‑van Ginkel leidde de dienst, waarna Paul Rinkel (preses van de Algemene Kerkenraad) en Els den Otter (ouderling‑scriba) terugblikten op het lange proces dat tot de opheffing van de wijkgemeente leidde.
Al in 2012, toen het kerkgebouw werd verkocht, werd duidelijk dat een definitief besluit onvermijdelijk zou worden. In de jaren daarna volgden intensieve gesprekken, rapporten en zorgvuldige afwegingen binnen de wijkkerkenraad en de Algemene Kerkenraad.
Preses Rinkel benadrukte de grote inzet van de wijkkerkenraad, die het proces met uiterste zorgvuldigheid begeleidde en de gemeenteleden steeds meenam in de besluitvorming. Toch blijft het afscheid pijnlijk: De Hoeksteen was decennialang een vertrouwde plek waar mensen gedoopt, getrouwd, bemoedigd waren en waar verdriet werd gedeeld. De herinneringen zijn talrijk en dierbaar.
Paul Rinkel: Zorgvuldig maar pijnlijk besluit
Scriba Els den Otter schetste in haar toespraak een warm en persoonlijk beeld van ruim vijftig jaar gemeente‑zijn. De Hoeksteen begon in een houten kerkje, verhuisde in 1981 naar het huidige gebouw en kende in de loop der jaren verschillende fusies en naamswijzigingen. Activiteiten zoals bazaars, cantorij‑uitwisselingen, tentoonstellingen en het ‘Feest van de Geest’ brachten de gemeenschap dichter bij elkaar.
Ook de koffiemomenten na de dienst waren volgens Den Otter kenmerkend voor de sfeer: een plek waar lief en leed werd gedeeld en waar mensen elkaar met een half woord begrepen. Het bladeren door het jubileumboek uit 2021 riep zowel herkenning als weemoed op — veel geliefde gemeenteleden zijn inmiddels overleden.
De gemeente kende ook moeilijke periodes, zoals een langdurige vacature tussen oktober 2007 en 2010 en de toenemende moeite om vrijwilligers en kerkenraadsleden te vinden. Dit leidde tot een twee jaar durend traject waarin de gemeente samen nadacht over de toekomst. Dat proces verliep in goede harmonie en leidde uiteindelijk tot het besluit om de wijkgemeente op te heffen. Iedereen heeft inmiddels een nieuwe kerkelijke plek gekozen — soms overtuigd, soms aarzelend. Ds. Breedveld blijft de komende jaren pastorale zorg bieden aan tientallen voormalige Hoeksteen‑leden.
Scriba Els den Otter schetste in haar toespraak een warm en persoonlijk beeld van 50 jaar gemeente‑zijn
Beide sprekers benadrukten de dankbaarheid voor alle vrijwilligers, voorgangers en gemeenteleden die De Hoeksteen tot een warm thuis maakten. In een aangehaalde boodschap van ds. Korevaar klonk troost: alles wat in en rond De Hoeksteen is beleefd, blijft bewaard in de harten van de mensen.
Met pijn, maar ook met vertrouwen, gaat de gemeenschap verder — onder Gods zegen, met de herinneringen als blijvende hoeksteen.
Impressie na de beëindiging van de laatste dienst
