Alles over Zwijndrecht...

Column

De kracht van verbeelding met de snelheid van Willy Sluyter (vrijdag 20 december 2019)

Afbeelding bij Column: De kracht van verbeelding met de snelheid van  Willy Sluyter

Deze week was ik op bezoek bij het voormalig Heerema, Grootint, de groot op de lindtsedijk. Tegenwoordig zit daar Oceanco. Ik mocht een kijkje nemen in de hallen die ik wel eens beschreven heb als”Zwijndrechtse kathedralen”. Waar daar vroeger bruggen, boorplatforms en wat al niet meer gebouwd werd worden er nu grote jachten gebouwd. Indrukwekkende bouwwerken dat zonder meer met een prijskaartje waar je in een mensenleven genoeg aan hebt om van te bestaan.

Het gebeurt toch maar weer binnen Zwijndrecht. Zwijndrecht dat toch ouder is dan Dordrecht hoorde ik een wethouder tegen een raadslid opmerken. Maar geen stadsrechten repliceerde het raadslid. Ik moest daar wel om lachen want als je het op de keper beschouwd is Zwijndrecht al zo lang bewoond en speelt water en donken, dijken al heel lang een rol in het bestaan van de Zwijndrechtse waard.

Ik fiets het laatste jaar meer dan ooit door de Zwijndrechtse en Riederwaard waar we het over hebben maar steek ook vaak de rivier over naar Alblasserdam, Papendrecht of Sliedrecht en fiets zo een rondje door de geschiedenis . Want ik kan het niet laten daarover na te denken als ik de pedalen van mijn stalen ros voortbeweeg. Van Alblasserdam naar Zwijndrecht met de jonge geschiedenis van Oceanco die net net als mijn oudste zoon het levenslicht zag in negentienzevenentachtig.

Water is de verbindende factor door de eeuwen en is nog steeds een grote factor in broodwinning in dit gebied. Over de donken zie je binnen het gebied in de geschiedenis genoeg voorbij komen. Huis ten Donk in Ridderkerk was ooit een deel van Alblasserdam, ook een mooie geschiedenis. Ik refereerde daar onlangs aan toen ik gevraagd werd voor een radioprogramma van de ATOS. Die hadden naar aanleiding van de voorgaande column mij gevraagd langs te komen in de studio.

De samenwerking tussen ATOS met RTV Ridderkerk bracht mij naar de studio in Ridderkerk en ook hier reed ik op de fiets naar toe. De ATOS die gestart in de Kapitein flats, nu gehuisvest naast het spoor toch vlak bij mijn huis zit bracht mij toch weer naar Ridderkerk. Weer omdat ik daar in de jaren zeventig ook wel kwam in de Singel, een jongerencentrum, waar ik zelfs Sjef van Oekel ontmoette voor zijn optreden, ( en daar had ik zeker wat mee).

Toch ging ik onderweg uit Zwijndrecht via, de koninginneweg, Jansenlaan, langeweg over de Rijksstraatweg op de fiets naar Ridderkerk om via Rijsoord de rijksweg te overstijgen en de studio te bereiken via de Burgemeester de Zeeuweg. Ik voelde mij min of meer als de fietser van Willy Sluyter zoals die het prachtig verbeelde ( eindsprint). Ik volgde tenslotte een historische route. De Rijksstraatweg leidt tenslotte naar Rotterdam. Willy Sluyter maakte ook reclame tekeningen zoals die voor Bakker de rubberfabriek en die lag ook op mijn route.

Willy Sluyter woonde en werkte op het Veerplein waar de route van de Rijksstraatweg, Rotterdamseweg toen eindigde. Dat fietsen en rondkijken over het Waaltje waar je het capitulatie museum vind riep nog veel meer herinneringen op. Niet zo zeer aan het vlas wat er vroeger werd verbouwd maar vooral die persoonlijke dingen.

Ik had er ooit een verzekeringsman wonen die ik daar ooit opzocht, het waarom ben ik vergeten, de fietsvierdaagse die vanaf de voetbal startte of de theetuin met al zijn uren roei recreatie die ik er afnam. Met alle herinneringenb en nfoto s van eerder tijden zag ik ook de tram aan mijn geestesoog voorbij trekken. Ja wat zullen er veel herinneringen zijn in dit gebied waar rijkdom en armoe hand in hand gingen of in het cafe op de hoek waar menig sterk verhaal verteld zal zijn.

Foto s van de rijksweg toen deze net open was staan in schril contrast met de huidige drukte. Het is vergelijkbaar met de brommers die vroeger massaal de weg bevolkten maar die je nu weinig meer ziet. Het is net als de molen in Rijsoord , het verplaatst zich in tijd en ruimte. De stedelijke agglomeratie groeit het aantal auto s groeit mee en de fiets die versnelt. Waar vroeger de eindsprint ingezet werd op de gewone fiets geeft men nu elektrisch gas.

Het mooie is wel dat er veel verbeteringen zijn en dat de ontwikkeling sinds mijn ontmoeting met Dof Brouwers ( Sjef van Oekel) een vlucht heeft genomen. Van de gewone antenne op het dak naar meervoudige kanalen waar mensen streamend hun favoriete programma s of pagina s bezoeken is wel een verschil.

Waar de programma s van de diverse omroepzuilen verboden werden naar het nu waarbij we in extremo kunnen “genieten”van onzin of pulp is wel een verschil. Ik zit dan graag op mijn ouderwetse fiets en sluit rustig aan bij de lokale omroep waar een sfeer van onthaasting heerst. Het verschil zal er altijd zijn.

Het verschil tussen een gewoon jacht of zoals deze bij Oceanco worden aangeboden is het begrip van tijd en ruimte. Dan is het ook leuk dat je bij het planetarium in Rijsoord terecht kan om zo het gevoel van tijd en ruimte een plaats te geven. Waar ik opgroeide met de kolenkachel gaan we nu naar de woning die enrgieneutraal wordt.

De ontwikkeling die ik in dit leven mag aanschouwen is mooi. Ik heb toegang tot kenneis die in tijd en ruimte wel miljarden jaren terug gaat maar zit gewoon te genieten op mijn fietsje hoe ik vooruit ga. Ik kijk naar de foto van de Emmastraat waar de kerk op de hoek een rol speelde en de woning aan de overzijde mijn eerste eigen, gekraakte, woning was. De molen aan het einde van de straat gebruikte de wind als energie.

Een windmolen midden in de woonwijk iets wat men tegenwoordig niet wil. Ja wel verschil moet er wezen. Reden we toen al met elektrische auto s dan zien we die nu weer terug. Veel veranderd is er niet maar de vorm en inhoud wel. Genieten, ja dat is toch wel heel belangrijk, tevreden met de verbeelding een heel groot goed.

Ik wens nog steeds dat wereldvrede mag heersen op aarde want dat is toch een van de mooiste wensen in een wereld waar we maar oorlog blijven voeren. Met vrede in mijn hart wens ik jullie alles toe wat je wenst en dat dromen van geluk in vervulling mogen gaan. Tot in 2020.

Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com


Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com