Alles over Zwijndrecht...

Column

Gewoon blijven doorzagen. (dinsdag 27 november 2018)

Afbeelding bij Column: Gewoon blijven doorzagen.

De laatste column kostte mij veel moeite. Misschien is inspanning een beter begrip. Vooral omdat in een ziekenhuisopname al het een en ander fysiek gebeurd maar dat daarnaast ook omdat er geestelijk ook nogal aan je getrokken word. Doorzagen is wel het thema wat daar uit bovendreef. Niet alleen omdat dit fysiek gebeurde maar omdat je merkt hoe bepaalde zaken en thema s doorgaan en hoe je daar over kan doorzagen.

Het voordeel van tijd voor reflectie is dat als je eenmaal teruggeworpen wordt op jezelf, je ook tijd hebt om alles wat in je hoofd speelt stuk voor stuk af te handelen. Zo zat ik dus heerlijk onderwerpen af te lopen voor deze column. Ik laat mij meestal leiden door het toeval naast een lijst van onderwerpen die ik in historisch perspectief graag voorbij laat komen.

Dit keer zette mijn lichaam mij even klem en reisde ik met bus en auto tussen artsenpraktijk en ziekenhuis heen en weer. Genoeg onderwerpen om over te schrijven en toch was het dat niet. Omdat ik veel moet wandelen loop ik regelmatig langs de oevers en daar begon het te kriebelen. Die oevers valt zoveel over te vertellen zowel aan Dordtse zijde als die van Zwijndrecht, Papendrecht of Ambacht.

Toch werd ik ineens geprikkeld door de foto van de remonstranten die terugkwamen naar Dordrecht in het kader van vierhonderd jaar Dordtse synode. Ja de oevers en de spiritualiteit en de wijze hoe dat onze geschiedenis mede vorm heeft gegeven. 'Als u niet voor mij bent dan u tegen mij', past daar prima bij. Want in de geschiedenis van de synode zit dat maar ook verder in onze geschiedenis is dit iets wat opgeld doet.

Ik ben heel mijn leven al verbonden met de geschiedenis en kom ook al heel erg lang in het hof in Dordrecht en kan mij telkens weer verbazen over de details die naar boven komen. Dit keer vond ik het wel erg mooi om te zien hoe mensen voetreizen maakten maar ook hoe er in klederdracht aandacht besteed werd aan dat tijdsgewricht van vierhonderd jaar geleden.

De veerpont speelde in die tijd een grote rol. Hoe anders ontsluit je een eiland. Tal van verbindingen zorgden er wel voor dat de mens en zijn goederen Dordrecht konden bereiken. Geprikkeld door de foto waarin ik Ben Corino herkende als figurant voor de synode keek ik ook naar de Zwijndrechtse oever waar de Zwijndrechtse nieuwlichters waren gehuisvest. Op dit moment wordt die plek bebouwd.

Toevalligerwijze loop ik Ben Corino tegen het lijf op een plek waar ik sinds de jaren zeventig veel ontmoetingen heb gehad met tal van Groeperingen. De vredesbeweging met name het aktiecomitee voor Vietnam, maar ook de aanhangers van de Maharishi Yogi, Mormonen, youth for christ, de Hare Krishna en tal van andere stromingen. Het plekje op de Voorstraat op een steenworp afstand van gebroeders de Witt.

Hoe treffend kan het zijn met Ben die daar bijzonder mee verbonden is. Binnen no time hebben we het over de geschiedenis van de oevers, de gebroeders en het thema de Synode. Geschiedenis is iets wat ons zeker bind. Ben zijn voorouders komen uit de Zwijndrechtse waard maar eigenlijk praten we vooral over de landelijke geschiedenis die ons gebied voortbrengt.

Maar ook over zijn gast Jean Marc van Tol die ik zeker waardeer vanwege zijn strips van Fokke en Sukke maar daarvoor kwam hij niet. Ook hier is de geschiedenis het belangrijkste bespreekpunt.omdat hij ook schrijver is van de Johan de Witt trilogie “Musch”.

De levendigheid waar we vanuit ons geschiedenis oogpunt met elkaar spreken geeft wel aan hoe levendig deze voor ons is, zoals recent ook de discussie over het standbeeld van Willem van Oranje . Ik wijs hem nog even op de beeldende beleving door de film over Michiel de Ruyter die voor meer mensen de geschiedenis verbeeld zonder dat de politieke lading teveel aanwezig is.

Een andere film waar ik hem nog op wees met een duidelijke verbinding met de oevers van de Maas is de Last Samoerai. Deze film speelt in de tijd waarin de Kaiyo Maru werd gebouwd op de Dordtse oever en waar de werf C.Gips en zonen de bouwer was. Voor Japan was dit een heel belangrijk schip. Het thema in de film is de modernisering van het leger en de marine en hoe oude normen en waarden door politiek gekonkel verdwijnen.

Het schip heeft geen zege tocht gemaakt gemaakt zoals de Witt dat deed naar Chatham maar heeft een grote symbolische betekenis in Japan. De band met Dordrecht is tot op de dag van vandaag aanwezig en is terug te vinden in een herdenkingsmonument ter hoogte van het EGM kantoor. EGM is de ontwerper van de nieuwbouw van het gemeentehuis van Zwijndrecht.

Als ik bij het monument van de Kaiyo Maru over het water naar de nieuwbouw in Zwijndrecht sta te kijken en dan vierhonderd jaar door de geschiedenis kijk dan verbeeld ik mij de tijd die voorbij vliegt.

Ik zie eindeloze stromen aan houtvlotten voorbij komen. Vele geestelijke stromingen van synode gangers tot Zwijndrechtse nieuwlichters hun reis beëindigen en starten. Mannen van de Witt tot aan Japanse marine mensen die trots hun reis starten om in een treurig einde de geschiedenis in te gaan. Trots en vol hoop zie ik de Pilgrimfathers op weg gaan naar het land van de nieuwe hoop en hun afstammelingen terugkeren op zoek naar de heilige grond waarvan zij vertrokken. Ik voel mij opgeladen worden door de geschiedenis die hier voelbaar is. Van gekonkel tot gekrakeel trek ik door de straten vol beleving en geboortestenen.

Ik zeg het wel eens vaker, ja ik ben trots op waar mijn wieg heeft gestaan en daar kan ik met veel plezier over blijven doorzagen.

Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com


Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com