Alles over Zwijndrecht...

Column

Met Gerard blijft het lachen (woensdag 19 september 2018)

Afbeelding bij Column: Met Gerard blijft het lachen

Als het over Zwijndrecht gaat, dan komt er in een gesprek altijd wel weer iets voorbij, waardoor er voldoende stof is om over te schrijven. Zo kwam deze week ook Kasjba en het Toplicht ter sprake. Niet alleen de activiteiten maar ook de mensen en de vrijwilligers. Een van die mensen die daar ook aan gekoppeld zijn is, is Gerard Baan. Gerard komt uit een oer Zwijndrechtse familie en is als vrijwilliger al heel zijn leven verbonden met Zwijndrecht.

Zijn broers zijn bekend van de paarden met de trouwkoetsen maar ook als de laatste melkman met paard en wagen. Gerard zelf is nog steeds actief. Hij bezoekt altijd, nou ja het moet wel passen, de gemeenteraad. Daarmee heeft hij de titel verworven van “vijfde wethouder”. Gerard kwam bij mij voorbij in de periode dat de wijkcentra gingen fuseren. Eerst Kasjba met het Toplicht en later met de fusie met Kubiek.

Gerard is een bijzonder gedreven man. Deze oud groene baret drager, een trotse commando, is ooit gelegerd geweest in Suriname. Gerard heeft nog steeds dat zelfde vuur als hij iets aanpakt. Op facebook is hij actief geworden en ook daar is diezelfde gedrevenheid merkbaar. Zodra ik hem aanspreek op de wijkcentra begint hij te spuien over hoe het toen ging en was, maar dat doet hij ook bij andere onderwerpen waarmee hij een soort wandelende encyclopedie van Zwijndrecht is.

Hij was actief in de raad voor cultuur en recreatie, die tot de jaren tachtig bestond. Een waar cultuurpodium waar van sport tot club en buurthuis werk voorbij kwam. Door tal van bezuinigingen en politieke keuzes werd deze raad opgeheven. Omdat Gerard door al dat vrijwilligerswerk zo veel mensen kent, loopt hij nog al eens oude kennissen tegen het lijf. Zo ook in de Albert Heijn in Walburg. De familie Lootsma was daar een mooi voorbeeld van.

Mw. Lootsma is bekend uit de Zwijndrechtse politiek als PvdA Raadslid en wethouder, haar man was bestuurder van de Bibliotheek. Juist op het bankje bij Albert Heijn trof Gerard dhr. Lootsma en hij vertelde mij over het gesprek. Vooral de boosheid over het bezuinigen op bibliotheekwerk was een onderwerp van gesprek geweest. Die boosheid op de politiek is een gegeven dat vandaag de dag blijft bestaan.

Ook recent werd Gerard weer eens boos toen de agenda op de website van de gemeente een openbare vergadering aankondigde die toch besloten leek. Nu is Gerard mans genoeg om de burgemeester zelf aan te spreken, maar tekenend is dat hij zich blijft inzetten voor dat stukje waarin de burgers mee kunnen doen. Naast Gerard zit vaak Ronald Roël op de tribune die net als Gerard zo een lange geschiedenis heeft als vrijwilliger in Zwijndrecht.

Ronald is vooral bekend van de ATOS en de laatste jaren van het Noordparkfestival. Samen met Gerard vormen ze een bijzonder duo in de raadzaal, vergelijkbaar met de twee mopperende mannen met hun commentaar uit de Muppetshow. Samen vormen deze heren wel een enorm collectief geheugen van gebeurtenissen.

Ronald was heel lang verbonden aan het opgeheven theater de Uitstek. Het theater zou op het Euryza terrein een plek krijgen terwijl op de vrijgekomen ruimte er een Albert Heijn XL zou komen. Geen van deze zaken kwamen er en het theater is er gewoon nog maar heet nu Spektakel. Gelukkig draait het spektakel goed en zijn er ook veel activiteiten waaronder ook wel de veteranendag waar uiteraard Gerard Baan acte de présence geeft.

Het mooie van die dag is dat er altijd de ondersteuning is vanuit de TRIS, het museum van Ad van Wingerden, die net als Gerard Baan in Zwijndrecht een onderdeel van de maatschappij vormt. Gerard Baan is echt die oer Zwijndrechtenaar die daar met hart en ziel aan verbonden is. Hij is in zijn werkzame leven begonnen bij de firma Los, die later met Vliegenthart en Rozendaal gefuseerd is om daarna op te gaan in Ringinterieurs.

Heel zijn leven heeft Gerard doorgebracht in de woninginrichtingswereld. Want waar Ringinterieurs stopte, nu zit er de Kringloop, ging zijn werk door in Rotterdam bij diverse bedrijven. Uit dat verleden kan hij smakelijke verhalen vertellen over wat er mis ging of wie en wat hij allemaal tegen is gekomen. Het is verbazend om te horen hoe gedetailleerd hij mensen, plekken en andere data onthouden heeft en met zich meedraagt.

Zwijndrecht was wel niet groot, maar ik merk dat aan allen die hier met een grote familie wonen en hebben gewoond, hoe anders in tijd alles verliep. Nu is beleving natuurlijk het sleutelwoord, want de werkelijkheid is niet altijd de waarheid die verteld wordt. Bij Gerard is dat allemaal goed toetsbaar, omdat hij vooral data levert en niet alleen de emotie waar hij goed in is. Gerard ondersteunt zijn verhalen met controleerbare archiefstukken waardoor de waarheid van de ander wel eens in een ander daglicht van de werkelijkheid komt te staan. In onze gesprekken over Zwijndrecht is voor mij te merken hoe betrokken hij zich voelt en nog steeds zijn inzet graag levert.

Toen hij geridderd werd was er natuurlijk de gepaste trots maar ook de bescheidenheid. Met Ronald Roël, ook geridderd, zit dit duo als het ware in het harnas om de strijd aan te blijven gaan. Hun ongenoegen spuien ze als vanouds, maar het respect voor hun inzet verdienen ze. Als ik het met Gerard over de tijd van Kasjba, Toplicht en Kubiek heb, komen namen voorbij als Wim Klip, Riet van de Stoep maar ook zoveel anderen.

Het mooie is dat hij van al deze mensen en aan hun gekoppelde gebeurtenissen de verhalen weet. Als je Gerard op het bankje bij Albert Heijn plaatst, dan kan hij met al die oud Zwijndrechtenaren veel verhalen ophalen. Veel plaatsen hebben dat, hun eigen leugen-bankje, maar bij Gerard wordt dat eerder een waarheid-bankje, omdat hij graag alles ontdoet van franje en terugbrengt tot het niveau waarop het was.

Zo stuurt hij mij vandaag de foto's van de leegte in de openbare ruimte na Prinsjesdag. Gisteren zette ik foto's on line van de stoet en het publiek en nu heeft hij diezelfde ruimte opgezocht en laat zien hoe leeg en netjes het is. Gerard Baan is een bijzonder mens, die gerust voor een vrachtwagen gaat staan, die daar niet hoort te rijden. Een echte groene baret, die daar met trots voor uit komt. Gaandeweg zie je de generatie waar hij toe behoort verdwijnen.

Daarmee verdwijnen ook wel veel verhalen, maar zo gaat dat in het leven. Zo lang als Gerard houden het er maar weinig vol, het zal de passie zijn die je ook bij Ronald Roël terug ziet. Recent kregen ze nog een oud raadslid op bezoek op de tribune van de gemeenteraad en dan ontstaat er iets joligs.

René Kooij kwam hen versterken, oud raadslid van de PvdA (ook Heerjansdam) en ZPP en ook drager van een koninklijke onderscheiding. Betrokkenheid is wat ze alle drie hebben. Dat laatste is bijzonder op de plek waar ze komen, want betrokkenheid bij de politiek vind je steeds minder. Tijd voor een nieuwe aanpak waardoor dat weer terugkomt.

Het drietal straalde geloof, hoop en liefde uit en dat is mooi. Maar met Gerard blijft het lachen.

Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com


Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com