Alles over Zwijndrecht...

Column

Ridder Andries een bijzondere paradijsvogel. (vrijdag 11 mei 2018)

Afbeelding bij Column: Ridder Andries een bijzondere paradijsvogel.

Regelmatig loop ik situaties tegen het lijf waar ik langer over na denk. Zo kom ik regelmatig voorbij aan het Develstein waar de contouren van het kasteel Develstein staan en denk dan wisselend na over de bewoners en bezoekers van het kasteel. Geen koning natuurlijk, jammer, maar wel veel notabelen.

Met de lintjesregen kreeg Frits Lakemeier ook een een lintje, hij is bij dit gebied, de opgravingen van het kasteel, het park en woningen in de omgeving verkeer in Zwijndrecht, de kinderboerderij erg betrokken geweest. Een bijzonder mens met hart en ziel altijd bezig voor Zwijndrecht. Sommige mensen vallen wat meer op als anderen en krijgen een lintje of worden geridderd.

In aanloop naar koningsdag is er de lintjesregen maar ook de kermis en daar kwam ik André weer eens tegen. Heel zijn leven is hij al opvallend aanwezig in Zwijndrecht en de regio . André doet geen vlieg kwaad maar door zijn gedrag praat wel iedereen over hem. Zelfs zover dat hij eigenlijk een bekende Nederlander is geworden. André is beter bekend als Ridder Andries. Hij is natuurlijk nooit geridderd maar is van nature een ridder in zijn gevoel.

Nu heb ik wel eens vaker met bekende Nederlanders te maken gehad, of geridderden, en merk ik dat iedereen graag in hun omgeving verkeerd want wie wil niet gezien worden in de buurt van een BN er. Zo niet met André. Iedereen kent hem en roept naar hem of over hem. André blijft altijd heel vriendelijk ook al bespot men hem. Op de kermis stond André ook weer te kijken en ik sprak hem aan. Nu wist hij niet wie ik was ook al heb ik hem vaker ontmoet. We gaven elkaar een hand en begonnen een gesprek.

Met André weet ik uit ervaring dat dit alle kanten op kan gaan. Dit keer kwamen we al snel op het onderwerp familie uit. André vertelde vol trots over zijn opa en liet ook zijn foto zien die hij altijd bij zich draagt. Bijzonder trots vertelde hij over zijn voorvader die in militair tenue er statig uitzag. Het was duidelijk waar zijn voorbeeld lag als het gaat over ridderschap.

Ik vroeg of hij op de foto wilde en dat vond hij geen probleem maar dan zonder foto van zijn opa en wel in vol ornaat met zijn helm op. Gedurende het gesprek hadden al heel veel mensen naar hem geroepen maar lag zijn focus vooral op het gesprek tussen ons en dat was wel mooi om te merken.

Toen ik die foto op facebook zette viel het mij al op hoe divers er over Ridder Andries werd gedacht en gesproken. Bij de beesten af waren sommige opmerkingen terwijl er velen respectvol over hem spraken. André merkte dat in ons gesprek ook al op en zei dat er de laatste drie jaar er beter gereageerd werd, minder negatief.

Voor zijn gevoel leeft hij nog steeds in de mechanische wereld waarin hij is opgegroeid. Maar altijd met een vriendelijk woord naar een ieder. En ja natuurlijk ziet iedereen in hem een dorpsgek,maar, gek is hij niet. Anders en dat past mooi bij zijn naam. Hij had beter ridder anders kunnen heten. Hij is een paradijsvogel wat in de uitdrukking beter bij hem past.

Mijn dochter had in het verleden ook al eens verteld hoe André haar en haar vriendinnen aansprak met Prinsesje. En recent toen ze hier weer was , over uit Londen, zag ze hem rijden op zijn scooter zoals zij dacht dat het dat was. Nee het is geen scooter maar een gepimpte Tomos die hij naast zijn bekende driewieler bereid. Wie op zoek gaat naar filmpjes over Ridder Andries vind daar heel veel van. Want deze paradijsvogel is een kleurrijk onderwerp voor velen met een camera

.Ook in zijn eigen wijk Noord weet iedereen wie hij is en verwijzen ze RTV ploegen altijd naar zijn woning. Hij is altijd goed voor een vriendelijk woord en bereid om mee te doen voor de wijk of radio en televisie. Hij verschijnt overal en nergens maar komt graag aan de oever van de rivier, Na de kermis en de dodenherdenking trof ik hem weer op het Raadhuisplein waar hij bij het oorlogsmonument stond te kijken.

Omdat ik hem met de kermis ook gesproken had nam ik nu weer even de tijd voor hem. Hij herkende mij meteen en verwelkomde mij hartelijk met een ;”ha Chris”. Hij begon zelf over het plein. Het was pas nog zo vol hier””, sprak hij;”de kermis was er en daarna nog een heel feest en nu is alles weg”. Ik vertelde hem hoe de kermis daags na koningsdag vertrokken was en dat daarna de dodenherdenking plaats had gevonden. Voor André maakte dat niet zoveel uit anders dan de constatering.

Opnieuw vroeg ik hem of ik nogmaals een foto mocht maken met het hem en het monument, uiteraard geen punt voor hem. Hij ging er keurig bij staan met de houding'”at your service”. Geheel in traditie met zijn opa. Hij vertelde over het gesprek met een buitenlandse bezoekster die hem ook op de foto zette. Vooral het modernisme sprak hem wel aan. Niet dat hij er iets van begrijpt of misschien wel van wil weten.

André leeft zoals ik hem al heel lang ken in zijn eigen wereld. Hij is veel meer verbonden met de oude culturen en begon zelfs over de Maori. Zijn opmerkingen waren niet raar en sloten goed aan bij zijn eigen beleving. Maar voor een normale conversatie moet je toch iemand anders zoeken. André is in zijn hoofd wel bezig met oplossingen. “zie je die kraan daar”; wees hij op de kraan op het Euryza terrein, “daar moeten ze de Blue Lagoon neerzetten”.

Hij vond deze op de oude gesloten locatie niet passen naast een recreatiegebied. Hij legde zich direct neer bij mijn korte uitleg waarom die daar niet paste maar wilde wel weten of de boulevard zo doorlopend langs de oever van de rivier bleef bestaan. Heerlijk was het om te zien hoe snel hij tevreden was met antwoorden die passen bij zijn denk stijl. Toen ik op zijn brommer inging vertelde hij over vroeger hoe ze naar Zeeland reden. Dit is wel mijn dertigste brommer liet hij weten. Bij een vraag van een andere passant waar zijn driewieler was antwoordde hij mooi; “die staat op de regen te wachten”.

Wie op internet naar het filmpje kijkt van Joris showroom ziet een mooi tijdsbeeld voorbij komen waarin Ridder Andries mooi past tussen de vele kleurrijke mensen die daar geportretteerd werden. Portretten van bijzondere Nederlanders,paradijsvogels. Natuurlijk is Andries een zonderling of anders gesteld een uniek mens.

Zelden heb ik iemand zo zien genieten voorovergebogen over zijn stuur terwijl hij met misschien dertig kilometer per uur op zijn brommer voorbij rijdt. Maar wel de indruk achterlaat alsof er een motorracer is gepasseerd die op het TT circuit van Assen een race rijdt

. Ridder Andries is een gelukkig mens die je om een vredes boodschap kan sturen en er dan ook nog eens mee thuiskomt. Hoe mensen dan ook over hem denken of oordelen hij laat wel zien hoe een mens gelukkig kan zijn.


Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com