Alles over Zwijndrecht...

Wonen

De gemeente ligt in de Zwijndrechtse Waard (een deel van IJsselmonde) en grenst aan Barendrecht, Ridderkerk, Hendrik-Ido-Ambacht en de rivieren Noord en Oude Maas.
Het bekende 'Drierivierenpunt' ligt bij Zwijndrecht.
De rivieren 'de Noord', 'de Beneden-Merwede' en 'de Oude Maas' komen hier samen en het is het meest bevaren punt in Nederland. In 2003 werd de gemeente Heerjansdam aan Zwijndrecht toegevoegd.

De gemeente telt  44.395 inwoners (30 juni 2008 bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 22,77 km² (waarvan 2,28 km² water).

Voor ieder mens is er wel een geschikte wijk in Zwijndrecht: ouderwets of modern, stedelijk of landelijk, veel of weinig groen, enz. Veel wijken zijn ruim van opzet en bevatten dus lekker veel groen.

Geschiedenis

De Pietermankerk

Bestaansbronnen
Door de eeuwen heen creëerden de bewoners van de Zwijndrechtse Waard allerlei bestaansbronnen. Leefden ze in de periode voor de bedijking vooral van de visserij, na de bedijkingwerkzaamheden ontwikkelden de inwoners van Zwijndrecht en omgeving eerst land- en later tuinbouwactiviteiten.
Vanaf 1850 boden tuinders hun spullen aan op markten, begin twintigste eeuw verkochten ze hun producten op een veiling. Rond dezelfde tijd begon de export van groenten richting Duitsland en Engeland, per trein (vanaf 1872) en boot.

Inwoners van de Zwijndrechtse Waard verdienden daarnaast lange tijd een inkomen met zoutbereiding. In 1590 verleende de Dijkgraaf der Hoogheemraden een eerste vergunning voor het oprichten van een zoutkeet (ook wel zoutziederij genoemd), in de zeventiende en achttiende eeuw telde Zwijndrecht ruim veertig zoutketen.
Na zoutvondsten in Boekelo, liep de productie in Zwijndrecht langzaam terug. In 1958 werd de laatste Zwijndrechtse keet gesloopt.

Halverwege de negentiende eeuw vestigden de eerste industrieën zich in Zwijndrecht; een glasblazerij, vensterglasfirma, bierbrouwerij en chocoladefabriek.
Rond 1900 kwamen grotere productiebedrijven als rijstpellerij Euryza en chemische fabrieken als Hercules, Van de Bergh en Jurgens (het tegenwoordige Unimills) naar de gemeente. In de twintigste eeuw industrialiseerde Zwijndrecht gestaag.

Gemeentewapen ZwijndrechtGemeentewapen
Het wapen van Zwijndrecht is volgens deskundigen een oud familiewapen, ooit gevoerd door een familie Van Zwijndrecht. Op 20 februari 1816 is bij besluit van de De Hooge Raad van Adel de gemeente Zwijndrecht in het bezit gesteld van dit wapen. Het bestaat het uit een gouden schild, beladen met drie zwarte 'vuurijzers' (heugels). Kenmerkend voor het wapen is de eerste heugel met negen tanden, terwijl de tweede en de derde heugel acht tanden hebben.

Aanvankelijk werd aangenomen dat de heugels een symbool waren voor de vuurijzers waarmee zoutpannen boven het vuur werden gehangen in de vele zoutziederijen van Zwijndrecht.
Dit is echter onwaarschijnlijk, omdat het wapen al in 1453 werd gevoerd, terwijl de zoutindustrie pas ontstond aan het einde van de zestiende eeuw. De herkomst van de heugels en van de familie Van Zwijndrecht is onbekend.

Internationaal
De gemeente Zwijndrecht onderhoudt een aantal internationale contacten aan voor het onderhouden, stimuleren en ontwikkelen van (bestaande) vriendschapsrelaties op het gebied van jumelageovereenkomsten, het bevorderen van handelscontacten, het organiseren van internationale uitwisselingsprogramma's op het gebied van cultuur, sport, onderwijs, economie en handel, en het bevorderen van internationale betrokkenheid en verantwoordelijkheid.

Partnersteden
Zwijndrecht heeft drie partnersteden, namelijk:

- Zwijndrecht (Belgie)
- Poprad (Slovenie)
- Norderstedt (Duitsland)

Bron: Wikipedia

Zwijndrecht fungeert al jaren als voorstad voor Dordrecht. Pogingen van die stad om via het Rijk een annexatie van Zwijndrecht gedaan te krijgen zijn echter steeds mislukt.

Het ontstaan van Zwijndrecht is nauw verbonden met de historie van de Zwijndrechtse Waard.
De naam 'Suindrecht' voor het gebied van de Zwijndrechtse Waard komt voor het eerst voor in 1006, in een giftbrief waarmee Bisschop Ansfrid goederen schenkt aan een klooster nabij Amersfoort.
De schenking omvatte onder meer de kerk van Zwijndrecht. Het afstaan van Suindrecht en zijn andere bezittingen door de Graaf van Leuven en Hui was een voorwaarde om Bisschop te worden.
De gift wordt in een acte uit 1028 bevestigd, hiermee wordt ook bewezen dat het gebied toen al bewoond werd. Zwijndrecht heeft in de 15e gebloeid als belangrijke locatie voor de zoutwinningindustrie.
Dit ging in de 17e eeuw over naar tuidersdorp om in de 19e eeuw weer meer industrie te krijgen.

Zwin en drecht
De naam Zwijndrecht is een samenvoeging van de West-Frankische woorden Suin (Zwin, Zwijn) en drecht. Zwin komt van 'Swinen' en kan worden vertaald als het weglopen van water als in het afnemen van diepte tijdens eb. Drecht betekent oversteekplaats, overvaart of veer.
Zwijndrecht betekent dus letterlijk 'getijdengeul waar kan worden overgestoken'. Deze uitleg doet vermoeden dat Zwijndrecht vroeger bij laag water aan Dordrecht vastzat, tijdens hoog water waren beide nederzettingen gescheiden.
Een situatie die zou dateren van voor de twaalfde eeuw. Deze situatie zou hebben bestaan tot aan de Elisabethvloed in 1421.
De gelijknamige Vlaamse gemeente Zwijndrecht heeft de zelfde ligging ten opzichte van Antwerpen.

De benaming Zwijndrecht gold eerst voor de hele Zwijndrechtse Waard, die werd begrensd door de rivieren de Pelster, de Noord, de Oude Maas en het Waaltje, tussen Heerjansdam en Oostendam.
Bewoners van dat gebied moeten al in de vroege Middeleeuwen (900 - 1300) hun land (beperkt) hebben bedijkt, als bescherming tegen veelvuldige overstromingen.

Ambachtsheerlijkheden
In 1322 vond een watersnood plaats waarbij velen het leven verloren. Dat was voor graaf Willem III van Holland aanleiding om bedijkingsplannen te ontwikkelen. In een oorkonde van 14 januari 1331 bepaalde hij dat 'degenen die delen van de Zwijndrechtse Waard bedijkten, ambachtsheer werden van dat deel van de Waard'.
Door die oorkonde ontstonden de ambachtsheerlijkheden, genoemd naar hun bedijkers. Schobbelands Ambacht, Heer Oudelands Ambacht, Groote en Kleine Lindt, Heerjansdam, Kijfhoek, Meerdervoort, Sandelingen Ambacht en Alewijns Ambacht.

In de periode na de bedijkingwerkzaamheden (na 1337), werden in de diverse ambachten woongemeenschappen gesticht. Inwoners van Rijsoord bouwden als eerste een kerk, rond 1395 volgden kerken in Heerjansdam, Hendrik-Ido-Ambacht, Kijfhoek en Heer Oudelands Ambacht.
Nog later kwam daar de kerk van Schobbelands Ambacht bij. In Kleine Lindt stond geen kerk.

Gemeentelijke status
De diverse woongemeenschappen, die onder bestuur stonden van ambachtsheren en erfgenamen, kregen in 1833 de officiële gemeentelijke status. In de tweede helft van de negentiende eeuw verenigden een vijftal dorpen zich tot het Zwijndrecht zoals dat tot eind 2002 bekend was. In 1855 werd Meerdervoort bij Zwijndrecht gevoegd, twee jaar later gingen Heer Oudelands Ambacht en Kijfhoek samen met Groote Lindt.
Pas in 1881 werd Groote Lindt bij Zwijndrecht ingelijfd. Sinds 1 januari 2003 behoort ook de kern Heerjansdam tot de gemeente.

Beroemde mensen die in Zwijndrecht wonen:
Anouk, zangeres
Remon Stotijn, Artiest (Anonymous Mis Postman)
Raymond Heijstek, honkballer
Ramona Stook, ritmisch gymnaste
Percy Isenia, honkballer
Arnold Vanderlijde, bokser
Sebastian Wulff, tv-presentator en cabaretier
Def Rhymz, rapper
Mohammed Benzakour, politicus

Voor meer informatie over de geschiedenis van Zwijndrecht kunt u terecht bij de Historische Vereniging Zwijndrecht, www.swaen.org

Of op de website van het Erfgoedhuis Zuid-Holland (pagina Zwijndrecht).

 

Nieuwbouwprojecten:
De Volgerlanden
De Drechtoevers
 


De Schakel

 
Verzorgingshuizen
Swinhove Plantageweg 3 625 55 00
Huurverenigingen
Woonkracht10 Burg. de Bruinelaan 97 620 20 20
Interstede Westelijke Parallelweg 50 612 11 55
Wijkplatform
Wijkplatform Heer Oudelands Ambacht    
© fotografie: Hans Huisman

 

Jordens Zwijndrecht

Voor hoogwaardige, onderhoudsvrije kunststof schuifpuien, kozijnen, dakkapellen en serres.

Serre kozijnen zwijndrecht