Alles over Zwijndrecht...

Column

Carpe Diem (woensdag 22 november 2017)

Afbeelding bij Column: Carpe Diem

Toen ik vanmorgen vroeg wakker werd heb ik mij nog even omgedraaid. Kwart voor vier was een uur te vroeg om op te staan. Toch hoor je al weer het een en ander aan geluiden en als je dan om even na zessen op pad gaat dan rijdt er al heel wat verkeer. Die bedrijvigheid zijn dan veelal forensen.

In eerdere tijden met druk bezette fabrieken kon je in de morgen al weten wanneer de ploegen van de fabriek gingen wisselen de ochtend, middag of avond. In de periode van vol continue. was er een continue stroom van fietsen en brommers die zowel van als naar het werk gingen.

Tegenwoordig zijn de fabrieken niet meer zo bezet en is het werkproces zo in gericht dat er veel minder handen voor nodig zijn om het werk te doen en is vol-continue normaal. De fabriek heet eigenlijk ook een plant en de chef is een manager geworden en zo zijn er veel meer typisch Amerikaanse begrippen in de maatschappij ingeslopen.

Ik zag dat deze week verder bevestigd toen ik de folders inkeek. Nee ik heb geen nee nee stickers op de deur want ik vind dat de bezorgers hun werk mogen doen en ook al kijk ik lang niet alle folders na dan waardeer ik de inspanning van de bezorgers. Die hebben ook ondertussen alle leeftijden.

De postbode, eigenlijk bestaat die niet meer, is ook een folder bezorger geworden. Ik sprak recent een post Nler die vertelde vroeger ook de krantjes bezorgd te hebben als bijbaantje in zijn jeugd. Nu doet hij het noodzakelijk voor zijn levensonderhoud. Wij hadden het over de verschillende krantjes als het Zuiden twee keer per week, de Kombinatie en Hier Zwijndrecht en de verschillen in betaling per krant.

We konden met gezond gemoed lachen om die tijd. Ooit hielp ik een achterbuurvrouw die een agentschap had van het Zuiden zodat zij op vakantie kon. Ik beloofde keurig dat alles op rolletjes zou blijven lopen aangezien ik ruime ervaring had in het runnen van een dagblad-agentschap. Dat betekende wel drieduizend krantjes bezorgen op de dinsdag, omdat er veel mensen op vakantie waren, en ook weer op de donderdag.

Een flinke klus tot er opeens nog eens twee keer extra folders kwamen waardoor het totaal van bezorgingen op twaalfduizend in een week kwam.. Met de post Nler moesten we wel lachen en vergeleken we het met zijn werkdruk nu er zat wel een overeenkomst tussen de hoeveelheid en de betaling, veel voor weinig en niet altijd geinig maar niet klagen en gaan met die vracht.

In de folders las ik deze week dus dat typisch Amerikaanse , de Black Friday, wat natuurlijk doorloopt tot de maandag aanbieding of zelfs de hele week geldig is. Het mooie is dan ook dat het niet alleen een speelgoedwinkel is , rond Sinterklaas wel handig, maar ook de opticien doet mee. Zie ik het wel goed?, haha ja hoor ook hier is dat van toepassing.

Nu zijn wij als Nederlanders daar natuurlijk toch wel gevoelig voor, veel voor weinig altijd geinig want, als het over geld gaat is er altijd veel over te doen. De winkeliers rondom het Veer- maas-plein hadden ook hun spaaracties. Ze hadden geen Black Friday maar wel een internationale uitstraling met de muziekzaak van van Herpen en zijn Killima Hawaiins.

De samenhang tussen de winkels op en onder de dijk met de pleiners was er en vormde een mooi bruisend hart met de oversteek naar Dordrecht via het veer. Nu was Zwijndrecht in die periode nog niet heel druk bevolkt en nog steeds aan het groeien maar het vormde wel het centrum van Zwijndrecht.

De fabrieken strekten zich vanaf die plek naar twee kanten op zowel boven als benedendijks. In de tijd dat het witte paard als hotel nog druk was en de mensen met de tram van Zwijndrecht naar oost Voorne konden reizen was het veer- en Maas- plein een waar transferium.het spoor bracht daar vracht en mens als deze al niet met de auto of fiets of zelfs autobus kwam.

Folders uit die periode zijn er niet veel en er werd vooral geadverteerd via de krant die in een later stadium zelfs gedrukt werd in het Witte Paard. Er verandert nog steeds genoeg en een vergelijk met prijzen en aanbod laat het duidelijkst zien dat de grootschaligheid der dingen de vorm is waar wij als consumenten naar toe willen.

Het mooie is dat je nu wel weer een vergelijking ziet met de kruidenier die de boodschappen bezorgde en dat doet Albert Heijn nu tegenwoordig met zijn bezorgservice. De oever van zwijndrecht verandert langzaam in een druk bewoond gebied. De laatste plekken gaan nu bebouwd worden en je kan flaneren langs de oever van brug tot Noordpark. Je kan er in diverse restaurants terecht .

De watertoren wordt ook omgevormd naar een verblijfsgebied en dan is het veer- en maas- plein ook aan de beurt aangezien de kade aan het verzakken is, voor ondernemers en bewonersmoet er het een en ander geregeld worden en het parkeren in samenhang gebracht moet worden met de omgeving.

Voor de folder bezorger is dit een heel bewerkelijk gebied. Alleen de flats op de werf met de brievenbussen beneden en residence het witte paard zijn plekken waar je snel de brievenbussen kan vullen, als er tenminste geen nee nee stiocker op de bus zit.

Het gebied waar voor de oorlog nog veel ruimte was en de tram puffend aankwam of waar het circus neer kon strijken moet nu weer zo een functie krijgen.

De folders zullen tegen de tijd van de uitvoering mogelijkerwijs allemaal via de app binnenkomen.Dus wie weet wordt het wel een heel virtueel gebied met Wifi en mensen die via tablets en telefoons met elkaar communiceren (en zwijndrecht.net lezen).

Op bankjes in het groen langs de oever van de rivier die daar al eeuwen het landschap maakt. Ik blijf gewoon vroeg opstaan en pluk de dag en laat ook voor de ander iets staan en geniet zoals de uitdrukking is van vandaag.


Chris Moorman

Chris Moorman

Hier vind je de column van Chris Moorman.

Wil je reageren op een van de artikelen?

Stuur hem dan een bericht op chrisjewierook@gmail.com